Իմ կարծիքով Լուիջին հիմար էր, որովհետև նա գիտեր, թե պատերազմը դա անձնական պատերազմն է և նրան բերել են զենքեր են տալիս: Եթե նա լիներ ավելի խելացի, քան կար, ապա նա կարող էր ավելի շուտ հանդիպել Ալբերտոյին և սպաներ: Դա կարվեր հատևյալ կերպ՝ նա անդադար և անիմաստ չէր կրակի, այլ զենքով ման կգար Ալբերտոյին և հենց նրան կկրակեր: Այստեղ բոլորը կասեն, որ Լուիջին շատ խղճով էր, որովհետև իր այդ մեդալները զոհվածների ընտանիքներին նվիրեց և ամեն մարդ սպանելու հետ խղճի խայթ է զգում, բայց իմ համար Լուիջին անխիղճ էր, որովհետև նա առանց խղճալու ման էր գալիս Ալբերտոյին  կամ նրա բարեկամներից որևէ մեկին, որ սպանի և նրանց սպանելուց խղճի խայթ չէր զգա և հենց դրա համար էլ նա անխիղճ է: